Monthly Archives: October 2006

I hope someday you’ll join us


Today I payed a visit to the library to find me some research material for various
designs I’m doing right now. While strolling through the art department I came
across this book called ‘THE ENGLISH DREAMERS — a collection of pre-
raphaelite paintings’. While Sigmund Freud was busy working overtime on the
true meaning of what happens to our unconsciousness while sleeping, English
painters were painting surrealistic paintings long before anyone had heard of Dali,
Magritte or Max Ernst. These chaps were smearing dreamy chunks of oil on
canvasses that look a lot like illustrations to grands récits, but secretly they are
artists’ dreams merely covered up as such.

Or as Rowland Elzea, writer of the books’ prologue puts it:
‘The dreamer feels as disengaged as a person watching a film. He is a spectator
to his own mind. In looking at the pictures in this book, one has the feeling that
one is seeing a “still” from the cinematic dream-world of a man living in late
Victorian times. The reference to a dramatic production is not accidental. The
feeling is that the still is taken from the few seconds of film just preceeding the
cataclysmic denouement of the episode—the vortex from which, once entered,
there is no return.’

The English Dreamers
Edited by David Larkin
©1975, Bantam Books, Inc.

‘The Wounded Cavalier’
William Shakespeare Burton (1824 – 1916)

PS. I’ll be postin’ something on my five minute ‘presentation’ of ‘What it is I’m
Doing Momentarily’ at the REMF Creative Centre (situated in The Hilton Hotel)
soon! Expect the impossible.

entry #400, YE-AH!

Tomorrow I’m reading a very long poem I just wrote these last couple of weeks. I’m not really sure what it’s about, but I guess it has something to do with being human. This all takes place at the Krakatau Podium (5) at the legendary Unie. Other participants are Erik Jan Harmens and De Woorddansers. As usual there’s a band, namely the Italy based ‘Three in One Gentlemen Suit’ AND the legendary singer/songwriter Bob Corn, better known to some as Tiziano, the guy with the most beds in the business. He’s also the guy in whose house the semi legendary ‘Graham O’ Rilla’ joke was made up. Oh, what a night that was…

Anyway, it all starts at nine thirty, or rather at nine twenty-four. Peter Krakatau don’t like conventions as one who knows him would probably expect by now. Free admission!!!

Hollywoods latest gossip!

De Nederlandse film American Dreams heeft op het Hollywood Film Festival de prijs voor beste korte film gewonnen. Dat heeft actrice Victoria Koblenko vandaag bekend gemaakt. Koblenko was samen
met regisseur Eelko Ferwerda (Ja toch!!!!) in Hollywood om de film te presenteren.

Yeah Boyeeee!

The man who broke the bank at Monte Carlo

I’ve just got here, through Paris, from the sunny southern shore;
I to Monte Carlo went, just to raise my winter’s rent.
Dame Fortune smiled upon me as she’d never done before,
And I’ve now such lots of money, I’m a gent.
Yes, I’ve now such lots of money, I’m a gent.

As I walk along the Bois de Boulogne
With an independent air
You can hear the girls declare
“He must be a Millionaire.”
You can hear them sigh and wish to die,
You can see them wink the other eye
At the man who broke the bank at Monte Carlo.

I stay indoors till after lunch, and then my daily walk
To the great Triumphal Arch is one grand triumphal march,
Observed by each observer with the keenness of a hawk,
I’m a mass of money, linen, silk and starch -
I’m a mass of money, linen, silk and starch.

As I walk along the Bois de Boulogne
With an independent air
You can hear the girls declare
“He must be a Millionaire.”
You can hear them sigh and wish to die,
You can see them wink the other eye
At the man who broke the bank at Monte Carlo.

I patronised the tables at the Monte Carlo hell
Till they hadn’t got a sou for a Christian or a Jew;
So I quickly went to Paris for the charms of mad’moiselle,
Who’s the loadstone of my heart – what can I do,
When with twenty tongues she swears that she’ll be true?

As I walk along the Bois de Boulogne
With an independent air
You can hear the girls declare
“He must be a Millionaire.”
You can hear them sigh and wish to die,
You can see them wink the other eye
At the man who broke the bank at Monte Carlo.

‘Jan Hart’


Op 14 mei 1940 is Rotterdam gebombardeerd.
Rotterdammers denken vaak terug aan het oude Rotterdam.

Maar Rotterdam heeft een harttransplantatie ondergaan en is herboren.
Er is reden voor optimisme, want Rotterdam bruist weer. Je kan in Rotterdam
weer een hoop beleven. Mensen van buiten Rotterdam komen terug naar
Rotterdam, omdat Rotterdam écht en bijzonder is.

Om dit te vieren wil ik een signaal geven in een vorm van een nieuw monument.
We moeten weer kijken naar de toekomst. Het weg-gebombardeerde hart is
terug, Rotterdam heeft weer een hart. Dat moeten we zichtbaar maken,
een punt zetten.

Dit signaal is een beeld, geïnspireerd op het beeldhouwwerk ‘De Verwoeste Stad’
van Ossip Zadkine, het icoon van het bombardement van Rotterdam. ‘Stad
zonder Hart’ wordt het genoemd, en ‘Jan Gat’ of ‘Jan met de Handjes’ omdat het
een beeld betreft van een dramatische figuur die zijn handen ten hemel heft, met
een uitgereten hart.

Ik wil het exacte hart (en alleen het hart), dat nu ontbreekt in het beeld van ‘De
Verwoeste Stad’, in brons laten gieten (zie bovenstaand plaatje (in polyester)).
Dat weggelaten hart, met de afmetingen en het volume van het gat in het beeld
van ‘De Verwoeste Stad’, wordt/is het kunstwerk. Dit hart symboliseert het
verleden, Het Nu en de toekomst. Het hart klopt weer.

Een goede locatie is bij de Bijenkorf. (Omdat in 1953 de Bijenkorf bereid was
het beeld ‘De Verwoeste Stad’ te betalen en aan de stad te schenken, alleen de
sokkel kwam voor rekening van de stad). Een andere optie is plaatsing op de
beeldenroute, op een plek op de lint van het Centraal Station en het Boijmans
van Beuningen museum.

Naast het kunstwerk ‘Jan Hart’ wil ik ook een serie sieraden laten verzilveren en
onder de naam ‘Jan Hartjes’ uitbrengen, zodat je ‘Jan Hartje’ om je nek kan
hangen of als broche kan opspelden.

It’s has to come… join the club!
(Many thanks to Vincent Petit, photos: Frank Hanswijk)

All great truths begin as blasphemies

Not too long ago Canadian robotics artist and scientist Graham Smith showed me
a full page ad in the Economist, put there by a company named Steorn. Graham
explaned to me that supposedly these guys undeliberately came up with a sort of,
or an actual, perpetuum mobile (some of the world’s most cynical scientist are
trying to find out just that, as we speak). Anyway, find out more on their attempt
to save the world from ‘dangerous’ energy here.

As I was showing this to Meinhard (who I’m not even linking anymore, just type
‘Meinhard’ in the SEARCH section somewhere on the left of this website) he told
me that the problems these guys at Steorn are facing reminded him somewhat
of this documentary film.

If you’re from around Rotterdam and you’re interested in energy, let me inform
you of the following: Tomorrow night I’m drummin’ in my man Fabio’s Blues-a-
billy Rock outfit at Tent. (I guess it’s a ‘multi avond’, but I’m not sure.)

McGrand Tomato

Some things change…, laughter!


PRAudioGuide geeft via deze link toegang tot de culturele buzz
van Rotterdam. De kunstenaars, ontwerpers en andere culturele
persoonlijkheden praten over de stijl van de stad, het verhaal achter
de PonyClub, de Rotterdamsche Knakendisco, of over ‘Lee’. Of niet.

PRAudioGuide 24/7 Inside Information over de stad. Testimonia,
observaties en roddels over plekken, kunstwerken en gebeurtenissen.

PRAudioGuide is een project van & Museum Boijmans
van Beuningen.