November 7, 2006 at 12:30 pm — by Gyz
This is the english version of my previous post about ‘Jan Hart’. There is an article about ‘Jan Hart’ in today’s AD/Rotterdams Dagblad, but that’s
ofcourse in Nederlands.
On the 14th of May 1940 Rotterdam was bombed.
The people of Rotterdam like to think back of the old city of Rotterdam.
Meanwhile Rotterdam underwent a hart transplant and was reborn.
There is much reason for optimism, because Rotterdam is a vibrant city once
again. There is a lot to do and see in Rotterdam. People from outside the city
are coming back to Rotterdam, because Rotterdam is ‘real’ and truly special.
To celebrate this process I would like to give a signal to the city by creating a
new monument. We must look ahead and into the future again. The bombed
heart of the city is back, Rotterdam has a new heart.
We must make this heart visible.
The signal I want to create is a sculpture, inspired by another sculpture ‘De
Verwoeste Stad’ by Ossip Zadkine, the icon of the bombardment of the city
of Rotterdam. ‘Stad zonder Hart’ (City without a Heart), ‘Jan Gat’ (Jan Hole),
‘Jan met de handjes’ (Jan with the hands) are all nicknames for the sculpture,
because of the dramatic figure, without a heart, reaching out for the sky.
Plan:
The plan is to create an exact copy of the heart (just the heart) of the sculpture
‘De Verwoeste Stad’, and pour this into bronze. The left out heart, in the exact
measurements and volume of the hole in the Zadkine sculpture, is the art piece.
The heart is the new symbol for the past, the present and the future. The heart of
Rotterdam is beating again.
Location:
A good location would be ‘de Bijenkorf’ (in 1953 ‘de Bijenkorf’ donated the
sculpture ‘De Verwoeste Stad’ to the city). A different option would be to place
it on the sculpture route between Central Station and Museum Boymans van Beuningen.
Extra:
Besides the ‘Jan Hart’ sculpture I also want to make a series of jewelry under
the name ‘Jan Hartjes’, so you can hang it around your neck or pin it on a jacket.
This way it can truly become a symbol.
Thank you Fleur Kolk for translating.
October 31, 2006 at 5:46 pm — by rufus.k
Today I payed a visit to the library to find me some research material for various
designs I’m doing right now. While strolling through the art department I came
across this book called ‘THE ENGLISH DREAMERS — a collection of pre-
raphaelite paintings’. While Sigmund Freud was busy working overtime on the
true meaning of what happens to our unconsciousness while sleeping, English
painters were painting surrealistic paintings long before anyone had heard of Dali,
Magritte or Max Ernst. These chaps were smearing dreamy chunks of oil on
canvasses that look a lot like illustrations to grands récits, but secretly they are
artists’ dreams merely covered up as such.
Or as Rowland Elzea, writer of the books’ prologue puts it:
‘The dreamer feels as disengaged as a person watching a film. He is a spectator
to his own mind. In looking at the pictures in this book, one has the feeling that
one is seeing a “still” from the cinematic dream-world of a man living in late
Victorian times. The reference to a dramatic production is not accidental. The
feeling is that the still is taken from the few seconds of film just preceeding the
cataclysmic denouement of the episode—the vortex from which, once entered,
there is no return.’
The English Dreamers
Edited by David Larkin
©1975, Bantam Books, Inc.
picture:
‘The Wounded Cavalier’
William Shakespeare Burton (1824 – 1916)
PS. I’ll be postin’ something on my five minute ‘presentation’ of ‘What it is I’m
Doing Momentarily’ at the REMF Creative Centre (situated in The Hilton Hotel)
soon! Expect the impossible.
October 26, 2006 at 6:43 pm — by rufus.k
Tomorrow I’m reading a very long poem I just wrote these last couple of weeks. I’m not really sure what it’s about, but I guess it has something to do with being human. This all takes place at the Krakatau Podium (5) at the legendary Unie. Other participants are Erik Jan Harmens and De Woorddansers. As usual there’s a band, namely the Italy based ‘Three in One Gentlemen Suit’ AND the legendary singer/songwriter Bob Corn, better known to some as Tiziano, the guy with the most beds in the business. He’s also the guy in whose house the semi legendary ‘Graham O’ Rilla’ joke was made up. Oh, what a night that was…
Anyway, it all starts at nine thirty, or rather at nine twenty-four. Peter Krakatau don’t like conventions as one who knows him would probably expect by now. Free admission!!!
October 24, 2006 at 3:14 pm — by Gyz
De Nederlandse film American Dreams heeft op het Hollywood Film Festival de prijs voor beste korte film gewonnen. Dat heeft actrice Victoria Koblenko vandaag bekend gemaakt. Koblenko was samen
met regisseur Eelko Ferwerda (Ja toch!!!!) in Hollywood om de film te presenteren.
Yeah Boyeeee!
October 24, 2006 at 12:13 pm — by rufus.k
I’ve just got here, through Paris, from the sunny southern shore;
I to Monte Carlo went, just to raise my winter’s rent.
Dame Fortune smiled upon me as she’d never done before,
And I’ve now such lots of money, I’m a gent.
Yes, I’ve now such lots of money, I’m a gent.
As I walk along the Bois de Boulogne
With an independent air
You can hear the girls declare
“He must be a Millionaire.”
You can hear them sigh and wish to die,
You can see them wink the other eye
At the man who broke the bank at Monte Carlo.
I stay indoors till after lunch, and then my daily walk
To the great Triumphal Arch is one grand triumphal march,
Observed by each observer with the keenness of a hawk,
I’m a mass of money, linen, silk and starch -
I’m a mass of money, linen, silk and starch.
As I walk along the Bois de Boulogne
With an independent air
You can hear the girls declare
“He must be a Millionaire.”
You can hear them sigh and wish to die,
You can see them wink the other eye
At the man who broke the bank at Monte Carlo.
I patronised the tables at the Monte Carlo hell
Till they hadn’t got a sou for a Christian or a Jew;
So I quickly went to Paris for the charms of mad’moiselle,
Who’s the loadstone of my heart – what can I do,
When with twenty tongues she swears that she’ll be true?
As I walk along the Bois de Boulogne
With an independent air
You can hear the girls declare
“He must be a Millionaire.”
You can hear them sigh and wish to die,
You can see them wink the other eye
At the man who broke the bank at Monte Carlo.
October 20, 2006 at 1:24 pm — by Gyz
Op 14 mei 1940 is Rotterdam gebombardeerd.
Rotterdammers denken vaak terug aan het oude Rotterdam.
Maar Rotterdam heeft een harttransplantatie ondergaan en is herboren.
Er is reden voor optimisme, want Rotterdam bruist weer. Je kan in Rotterdam
weer een hoop beleven. Mensen van buiten Rotterdam komen terug naar
Rotterdam, omdat Rotterdam écht en bijzonder is.
Om dit te vieren wil ik een signaal geven in een vorm van een nieuw monument.
We moeten weer kijken naar de toekomst. Het weg-gebombardeerde hart is
terug, Rotterdam heeft weer een hart. Dat moeten we zichtbaar maken,
een punt zetten.
Dit signaal is een beeld, geïnspireerd op het beeldhouwwerk ‘De Verwoeste Stad’
van Ossip Zadkine, het icoon van het bombardement van Rotterdam. ‘Stad
zonder Hart’ wordt het genoemd, en ‘Jan Gat’ of ‘Jan met de Handjes’ omdat het
een beeld betreft van een dramatische figuur die zijn handen ten hemel heft, met
een uitgereten hart.
Plan:
Ik wil het exacte hart (en alleen het hart), dat nu ontbreekt in het beeld van ‘De
Verwoeste Stad’, in brons laten gieten (zie bovenstaand plaatje (in polyester)).
Dat weggelaten hart, met de afmetingen en het volume van het gat in het beeld
van ‘De Verwoeste Stad’, wordt/is het kunstwerk. Dit hart symboliseert het
verleden, Het Nu en de toekomst. Het hart klopt weer.
Locatie:
Een goede locatie is bij de Bijenkorf. (Omdat in 1953 de Bijenkorf bereid was
het beeld ‘De Verwoeste Stad’ te betalen en aan de stad te schenken, alleen de
sokkel kwam voor rekening van de stad). Een andere optie is plaatsing op de
beeldenroute, op een plek op de lint van het Centraal Station en het Boijmans
van Beuningen museum.
Extra:
Naast het kunstwerk ‘Jan Hart’ wil ik ook een serie sieraden laten verzilveren en
onder de naam ‘Jan Hartjes’ uitbrengen, zodat je ‘Jan Hartje’ om je nek kan
hangen of als broche kan opspelden.
It’s has to come… join the club!
(Many thanks to Vincent Petit, photos: Frank Hanswijk)
October 18, 2006 at 12:39 pm — by rufus.k
Not too long ago Canadian robotics artist and scientist Graham Smith showed me
a full page ad in the Economist, put there by a company named Steorn. Graham
explaned to me that supposedly these guys undeliberately came up with a sort of,
or an actual, perpetuum mobile (some of the world’s most cynical scientist are
trying to find out just that, as we speak). Anyway, find out more on their attempt
to save the world from ‘dangerous’ energy here.
As I was showing this to Meinhard (who I’m not even linking anymore, just type
‘Meinhard’ in the SEARCH section somewhere on the left of this website) he told
me that the problems these guys at Steorn are facing reminded him somewhat
of this documentary film.
If you’re from around Rotterdam and you’re interested in energy, let me inform
you of the following: Tomorrow night I’m drummin’ in my man Fabio’s Blues-a-
billy Rock outfit at Tent. (I guess it’s a ‘multi avond’, but I’m not sure.)
October 16, 2006 at 10:42 am — by Gyz
Some things change…, laughter!
October 1, 2006 at 12:41 pm — by Gyz
PRAudioGuide geeft via deze link toegang tot de culturele buzz
van Rotterdam. De kunstenaars, ontwerpers en andere culturele
persoonlijkheden praten over de stijl van de stad, het verhaal achter
de PonyClub, de Rotterdamsche Knakendisco, of over ‘Lee’. Of niet.
PRAudioGuide 24/7 Inside Information over de stad. Testimonia,
observaties en roddels over plekken, kunstwerken en gebeurtenissen.
PRAudioGuide is een project van www.tchm.nl & Museum Boijmans
van Beuningen.
September 28, 2006 at 11:31 am — by rufus.k
Volgens mij is het alweer een jaar geleden. Toen gingen de vogels ‘uit elkaar’.
De vogels was een band waar ik in speelde met zeven andere vogels. De vogels
waren echt te gek. Helemaal te gek. Maar op een gegeven moment was het
gewoon klaar. Door omstandigheden kwamen we erachter dat de vogels in
twee(nd) kampen te verdelen waren, namelijk:
kamp 1: het kamp dat de vogels serieus nam.
en, vanzelfsprekend,
kamp 2: moet ik het nog uitleggen?
De serieuze vogels zijn ondertussen (na het uiteen gaan der vogelen) gewoon
serieus doorgegaan met het maken van serieuze (als in ERNSTIGE) muziek.
Ze laten straks ineens van zich horen. Vermoedelijk heten ze dan ‘new earth
group’. Maar dat moge nog onduidelijk zijn.
Dat allemaal op een stokje, naast het simpele feit dat de vogels een te gekke
band was, hadden de vogels ook een te gekke website. Daarop werd vaker dan
eens verslag gedaan van het leven als ‘de vogels’; gedichten van Proberen,
foto’s van een uit-en-in-een-bus-rollende Choca, filmpjes van o.a. het brandend
paard en de Trepak (een soort dans – niet te verwarren met de Jammerdans),
heel veel grappen over ‘de drient / de driend’ (een soort vogel versie van Ra,
Buddha, Jehova of dwarrelend stof), die tussen twee haakjes als getal uitgebeeld
werd als het precieze midden tussen ‘drie’ en ‘pi’, en een klassieke fotosessie
(gemaakt bij Ari en Ellie) waarin de vogels zich verkleedden als polder-Village
People (vooral Fritura blonk uit als bebaarde leather fetishist).
Naast al deze goede schone fun (veelal opgetekend in het ‘book of drient’), was
er ook een guestbook of drient. Guestbooks worden in de regel veel gebruikt
door anderen dan de initiatiefnemer van het guestbook zelf. Het woord zegt het
in feite al. Zo uiteraard niet voor de vogels. Zelf postten ze de ene na de andere
goeie (moeder)grap, mededeling, steek onder water, para-maker of wat heeft
u. Maar wat is nu de fattoe? Dat posten gaat gewoon nog door! Terwijl de band
feitelijk niet meer bestaat als musicerende band, is deze nog springlevend
als postende band. Maar, wilt u tegenwerpen, Leon zat toch niet in de vogels?
Of, u kunt dat nu wel beweren, maar de helft van de band post toch helemaal
niet op dat guestbook? Dat klopt, maar die deden dat dan vroeger ook al niet.
Ha!
Oewhooit!
