Olé, olé de VOC!

vocokoleole

Het kan zijn omdat ik zelf van 28 december (en daarom zo’n gave steenbok, het beste sterrenbeeld ter wer… euh, van het universum) ben, maar ik houd dus enorm van deze dichte slootjes en besneeuwde straten, daken en bomen. Dat trams niet of niet op tijd rijden is bijzaak. Wat je verder ook nooit ziet: Junks die met heel kleine hondjes in hun armen rondlopen, omdat ze te klein zijn om uitgelaten te worden in zo’n dik pak sneeuw. Maar de beste beleving was toch over de Noordsingel rijden in tram 8 (je moet op dit soort dagen pakken wat je pakken kan) met Bach’s Kunst der Fuge op m’n iPod en langs die lage winterzon met dichtgeknepen ogen kijken naar de prachtigste chinese, braziliaanse en surinaamse schoonheden die bibberend als natgeregende musjes om me heen zaten en onder Johann Sebastian’s soundtrack veranderden in exotische vazen, Carmen Miranda-hoofddeksels en wilde, maar toch serene lotustuinen tentoongesteld in de boerderij van boer Bertje. U merkt het al, net als Jackie Treehorn; I treat objects like women, man… ho ho ho! Merry Christmas!!!

One Comment

  1. Gyz La Riviere
    Posted December 21, 2009 at 2:25 pm | Permalink

    hehe