mistroostig #1

Het Facebook is een beste plek. Het meeste erop is natuurlijk… eh, tja… hoe zeg je dat? ‘overbodig’(?) of ‘overbodig en daarom juist wel aardig’. Anyway, daar ga ik niet over. Om de zoveel tijd zie je echter iets op dat platform waarvan je denkt ‘dit had ik toch niet willen missen’. En over precies zoiets gaat deze post dus. Want wat ik onlangs (zojuist eigenlijk) tegenkwam op dat malle Facebook was wel zo prachtig. Ik ging even dood toen ik het bekeek. Maar ik zou net zo goed kunnen zeggen ‘ik leefde even toen ik het bekeek’.

Het gaat allemaal om het gedicht ‘Ben Ali Libi’ van superheld Willem Wilmink, voorgedragen door de minstens zo grote held Joost Prinsen. Onder mijn aandacht gebracht door Dorien Rozendaal, die er op haar beurt de lieve opdracht ‘sta even stil bij 4 mei’ bij heeft getikt. Op die manier maakt juffie Rozendaal handig gebruik van het gedicht en laat je bij de krachtterm ‘4 mei’ behalve aan een ‘Nederland in oorlog met de nazi’s’, of ‘op zolder verstopte Joden’ denken aan vrijheid en verdraagzaamheid in het algemeen en de waarde van de democratie in het bijzonder.

De democratie als onze favoriete staatsvorm ligt de laatste tijd nogal onder vuur. Intellectuelen van verschillend pluimage (theatermakers, schrijvers, filmmakers, vrijdenkers) zetten er vaker en vaker vraagtekens bij. Logisch en terecht ook, het gaat niet per se goed. Maar ligt dat niet gewoon aan de gedragingen van ‘de mens onder druk’ en niet aan de staatsvorm? Die-hards werpen dan tegen dat het niet uitmaakt waar het aan ligt, maar dat er sprake is van een onomkeerbaar ‘niet kunnen omgaan met de vrijheid die bij democratie hoort’. En daar zit jammer genoeg zeker wat in.

Maar, en daar gaat dit stukje natuurlijk over, daar moeten sommige verstandige mensen op hun beurt een beetje van huilen. Net als Prinsen in dit prachtige filmpje. Ik heb ’t hem niet gevraagd, hij zou ook kunnen huilen om Wilmink die er niet meer is om het soort coupletten te schrijven die je eigenlijk niet zonder brok in de keel kan voordragen. Of vanwege iets heel anders. Maar ik vermoed van niet.

Nou ja, ik heb er al te veel over gezegd. Bekijk en oordeel zelf: hier.

One Comment

  1. Posted June 1, 2013 at 8:33 pm | Permalink

    De democratie als onze favoriete staatsvorm ligt de laatste tijd nogal onder vuur. Intellectuelen van verschillend pluimage (theatermakers, schrijvers, filmmakers, vrijdenkers) zetten er vaker en vaker vraagtekens bij. Logisch en terecht ook, het gaat niet per se goed. Maar ligt dat niet gewoon aan de gedragingen van ‘de mens onder druk’ en niet aan de staatsvorm? Die-hards werpen dan tegen dat het niet uitmaakt waar het aan ligt, maar dat er sprake is van een onomkeerbaar ‘niet kunnen omgaan met de vrijheid die bij democratie hoort’. En daar zit jammer genoeg zeker wat in.