Category Archives: dit moet wel een heel bijzonder iemand zijn

7-11

MLR5.indd

DE ROTTERDAMSE KUNSTMANNEN KALENDER 2011

kunstkalender

De centerfolds zijn in levenden lijve aanwezig om op willekeurige plekken te signeren! 13 sexy mannen verleidelijk zoals ze echt zijn, ongepolijst, on-ge-botoxed, on-ge-photoshopped, ontwapenend en lekker mannelijk!!

Rufus en ik staan er sowieso in, hihi…

De dames van FNNNN draaien hun meest sexy nummers. Het wordt een avond om van te smullen.

Vrijdag 17 december van 19 uur tot 21 uur in het Centrum Beeldende Kunst in Rotterdam.

Coby

schiedamcoby

This saturday, the art-route through Schiedam will open. They invited me to make an artwork at the Verkade jewelry store. I came up with this new neon-work. On the other side of the street there is a fast-food store called Coby.
Isn’t that lovely…

More pics?

voor grappen uit het onderbewuste

voor_de_fat

While re-searching image(s) for a book I’m working on, I came across this funny fella. (Not funny if you’re not from The Netherlands and know nothing of our colonial –VOC– mentality.)

deze is voor Sid Vicious…

Zoals zoveel kids geboren ergens halverwege de jaren ’70, ben ook ik in het bezit van zowel Henry Chalfant/James Prigoff’s Spraycan Art als Martha Cooper’s Subway Art. Boeken die ergens halverwege de jaren ’90 in geen enkele bibliotheek te krijgen waren, maar die volgens de computers van diezelfde bibliotheken ‘echt op de plank hoorden te staan, dus ik snap er ook niets van…’. Mijn liefde voor het hele gedoe begon ergens rond 1985 toen ik Delta en Shoe eens een legale zag maken in een zeefdrukkerij van een vriend van mijn vader. Ik geloof dat ik tot die tijd nooit ergens langer dan twintig minuten sprake- en ademloos naar had gestaard (behalve de leeuwen in diergaarde Blijdorp en de lichtjes die in mijn kamer leken rond te zweven als het ’s nachts pikkedonker was).

Later begon ik dat hele graffiti-gedoe natuurlijk kinderachtig te vinden, of althans… heel vaak wel. Via via leerde ik behalve de esthetiek (die ik via Damn, Ces, Trebl, Cosh, Dephazer, Sir, Cons en Rek al eerder had leren kennen) ook de onderhuidse zeggingskracht van tags en throw-ups meer waarderen. Je moest er volgens die benadering vooral iets voor durven of eigenlijk gewoon doen dan iets voor kunnen, maar zelfs dat werd na een tijdje ‘old’. Daarna kreeg ik nog een korte periode waarin Influenza (met zijn straatdiamanten en nutteloze one-liners) mijn mondhoeken deed opkrullen, maar zowel hij als mijn enthousiasme werden ingehaald door de tijd en ik was er klaar mee. Tot deze magische heer aan het firmament verscheen:

graf_soka

Vooral zijn ‘uncompromisingly’ grote tags maakten indruk. Je ziet het op deze foto misschien niet erg goed, maar dit ding komt minstens tot drie meter hoogte. Soka knalt die dingen gewoon uit supersoakers zo het schijnt (wat zijn naam ook zou verklaren) en brandblusapparaten die hij omgebouwd heeft tot uit de hand gelopen ‘bussen’ en spuit er tags mee (op net afgebouwde kantoorflats) van vijftien tot twintig vierkante meter groot. Je kan vinden van graffiti wat je wilt, maar dat is behoorlijk radicaal! Uiteraard vindt de rest van de kids hem een toy, want hij is véél te origineel en dat is in de graf scene eigenlijk not done.

In elk geval… zo komen er af en toe ineens dingen voorbij die ik nog wel gaaf vind, maar over het algemeen ben ik op dat hele spuitwerk wel uitgekeken. Maar als ik ’s ochtends op mijn studio’tje aankom en er een TIMER tag’je op de entree aantref, ben ik waarschijnlijk toch blijer dan de gemiddelde particulier. Daar kunnen de ‘donkere jongen’ tag en babylijk-sticker die op mijn rolluik prijken wat mij betreft allebei nog een behoorlijk puntje aan zuigen. Kijk naar het gemak en plezier waarmee deze gast een stift gebruikt.

graf_timer

Maar het aller, allerbeste zag ik een maandje geleden. Een boodschap van de één aan de ander. Als je het niet goed kan lezen, er staat ‘half 1 ga ik naar ooma’. Da’s toch lekker? Van ‘puntje puntje puntje was hier’ naar ‘ik ben hier nu nog wel, maar straks niet meer’ in twintig jaar. Zo langzaam gaan de ontwikkelingen soms. Maar beter laat dan nooit.

graf_ooma

Preparations for a possible Future

RUHR 2010 Preparations For A Possible Future by Geert Mul from Geert Mul on Vimeo.

In the beginning of the summer I helped my longtime friend Geert Mul a bit with this project.. Geert came with something really fresh! Check it out!

Oil problem?

Wall Street 2: The Girlfriend Experience

sashagrey

One of the favorite films of both Gyz and myself is the 1987 Oliver Stone classic Wall Street. Especially Gordon Gekko, innocence lost personified, portrayed by one excellent Michael Douglas (who for the first time in his career over-classes his dad, except for maybe ‘A Chorus Line’) is a class A movie personage and the film might not have been as good when someone else instead of Douglas would have been doin’ him, but hey… good casting is also good film making! If you’ve never seen Wall Street, go out and (tor)rent it, it just can’t disappoint.

You can imagine how thrilled we were when we found out couple months ago that the sequel was on its way and is to open in Rotterdam theaters some time (september) this year. Until… last night I saw it already by accident. Or actually I saw Steven Soderbergh’s ‘The Girlfriend Experience’, starring (a dynamite) Sasha Grey and furthermore mostly people playing themselves or kind of themselves. Soderbergh uses this people-playing-themselves-and-do-not-know-exactly-when-they’re-being-filmed-or-not technique to bring the realness of chaos in his films, which works out pretty well in both this film and Soderberghs often misunderstood masterpiece ‘Full Frontal’, which —I guess— best resembles TGE throughout his ‘body of work’ so far.

The Girlfriend Experience, about the growing smart of a two thousand dollar an hour escort isn’t so much about sex as it is about ‘the economy of modern day America triggered by the biggest crisis since last century’s thirties’, or about ‘transactions’, as Soderbergh says so himself in this Wall Street Journal interview. This and the fact that it seems the film’s made with the same nonchalance everyday life is being led these days (including how banks and corporations are leading their lives as if they’re adolescents having fun taking her easy) makes TGE the financial film of the times.

It’s not as interesting if you like top notch acting as it is when you’re down with spot on reflections of the human condition under, in this case, eerie economic pressure. In that light The Girlfriend Experience had also better gone for Wall Street 2’s tagline ‘Money never sleeps’ (quite the word play if you ask me), instead of the one they’re using now (probably aiming for a broad and pheromone driven target group) ‘see it with someone you ****’. Which, come to think of it, might just be some sort of contemporary joke on ‘love’ since there’s absolutely nothing to be X’ed going on in this film. Too bad, or maybe not, I don’t know. Maybe me getting my hopes up for ‘some of that’ is part of the Soderbergh experience as it did make me feel part of an absolutely sickening, or at least frightening, or at least pretty damn cold economy in a way, so…

Sasha Grey by the way is a stone fox. Just looking at her made my **** hurt… In a good way, though.

a long time before the rest

I’m Here

I’m Here Trailer from We Love You So on Vimeo.

See Spike Jonze 30 mins. film over here!
More droids?