Category Archives: de rare massa-cultuur

de post die je wist dat zou komen…

Het platte Nederland, dat ben ik op den duur maar gaan omarmen. Het Nederland van De Rijdende Rechter, de Voice en Frans Bauer, het Nederland van een dagje Efteling, knakendag bij Sparta en troep verkopen op Koninginnedag. Het Nederland van volle Pathé Theaters en lege filmhuizen, het Nederland waarbinnen werkelijk ELK dingetje dat ‘anders’ is (een fiets zonder remmen, een gekke muts, Vans), uiteindelijk verandert in een breed gedragen nieuwe ‘counter-cultuur’, een Nederland zonder schaamte, zonder smaak en vooral zonder idee. Een Nederland waarvan ca. tachtig procent van de inwoners de taal niet machtig is. Maar een Nederland dat wèl keihard om zichzelf kan lachen. Een Nederland van dikkertjes en dommerds, een Nederland waar ster-advocaten zichzelf uiteindelijk verliezen en als vaste gasten bij RTL Boulevard figureren en een land waarin begaafde dichters niet kunnen overleven zonder Waku Waku.

Ik heb geleerd maar te gaan houden van de dingen die me vroeger beangstigden, aangezien 1. ze nooit meer terugveranderen en 2. ik dingen niet per se moet schuwen, alleen maar omdat ik me beter voel dan de rest.

Hield ik altijd al van dit crazy land? Nee! Ook ik had mijn bedenkingen bij dat domme gedoe. Maar wat blijkt; deze laatste crisis (behalve een financiële ook een identiteitscrisis) dreef de verschillen zó ver uit elkaar, dat ik me nergens meer echt thuis voelde, niet bij televisieprogramma’s over mensen die aan obesitas lijden en ‘binnen 6 maanden 100 kilo moeten afvallen!’, maar al helemaal niet bij debatten waar ik me groen en geel erger aan elke mening die zogenaamd ter zake doet. Multatuli’s gevleugelde tekstregel ‘Een ruiter viel van zijn paard, sindsdien noemde iedereen die van een paard viel zich een ruiter’ kwam vaker dan eens bij me op. Niet alleen bij debatten, maar ook bij talkshows, in galeries en op tentoonstellingen, bij concerten en in theater-foyers, waar het publiek na de voorstelling elkaar nog zonodig even moet uithoren over het zojuist geziene. De onzin die je dan te horen krijgt is dikwijls dodelijk! En dan heb ik het nog niet eens over de meningen van die ‘voedsel-terroristen’ die stiekem boos zijn als jij een whopper bestelt, omdat zij straks mee moeten betalen als jij kanker krijgt, maar zich een ongeluk schrikken als ze je in de eco-supermarkt tegenkomen ‘omdat jij daar helemaal niet thuishoort’. Dat hokjes-denken als vervanger van die zuilen die iedereen zo mist, kap daar nu toch eens mee!

Het is niet zo gek dat ik, met mijn natuurlijk aangeboren voorlopersrol, eerder wegstap van het zogenaamd elitaire Nederland (dat in werkelijk een conservatieve bende is waar je ‘u’ tegen zegt), maar dat ze dan ook nog eens achter me aan rennen om me terug te roepen als ik bijvoorbeeld gratis en puur voor mijn eigen lol in een Koningsnummer-videoclip verschijn, denk ik ‘dit hoeft niet, jongens… laten we elk ons eigen weg gaan!’. Het bizarste vind ik nog dat ik mijn liefde en fascinatie voor het Koningshuis vaker dan eens heb uitgesproken, terwijl ‘zij’ hun afgrijzen voor datzelfde koningshuis ineens lijken te zijn vergeten. Maar het gekste is natuurlijk niet dat mensen mij op de vingers tikken, maar dat ze ineens allemaal een mening hebben over dit ding dat duidelijk niet voor hun bedoeld is. Want waarom voelen ze zich nu ineens allemaal aangesproken als het om een fucking kroning gaat die, dat zijn ze dan ineens vergeten, natuurlijk een bijzondere schertsvertoning is? Een RTL-kroning voor een lintjesknipper! (ik zie dat persoonlijk anders, maar als ik me eens in hen verplaats…). Die fijnzinnige salon-wereldverbeteraars hebben toch ook geen mening over hoe een Champions League finale in beeld wordt gebracht, het kapsel van Marianne Weber, of over de set-dressing van het Big Brother huis? Waarom dan dit lied ineens zo persoonlijk nemen, waarom wil je je dan ineens bij het volk scharen, juist wanneer het om een fucking ‘kroning’ gaat? Serieus, hebben jullie niets beters te doen? Of nou ja, niets ‘anders’?

Can’t wait to see…

More info here.

spelletjes

Afgelopen 26 april, gaf ik een leuke lezing op het Festival of Games voor alle laatstejaars Grafisch Lyceum studenten van Nederland. In eerste instantie snapte ik niet helemaal hoe mijn vrienden van X|Media|Lab in godsnaam op het idee waren gekomen mij te vragen, maar toen ik me eenmaal ging bedenken wat games voor een rol in mijn eigen leven hebben gespeeld, bleek dat groter te zijn dan op eerste gezicht.

Ik heb de studenten verteld over mijn avonturen met pacman, de space invaders, de latere periode met Activision en de wondere (totaal freaky surrealistische) wereld van de Commodore 64. Hoe de spellen zich voor 90% in de hoofden van hun gebruikers afspeelden en hoe het vermogen van deze gebruiker om abstract te denken (althans, in abstracties van vormen) werd gevoed door juist het gebrek aan usable memory.

Het werd een hilarische middag, met veel van dit soort beeld:

Wat ook bijzonder was, was de locatie. Het Festival vond plaats in de jaarbeurshallen en mijn presentatie speelde zich af in de zogenaamde MEDIA PLAZA, een hypermoderne posh-versie van een Kubrickiaans presentatie-centrum, waarvan ikzelf in het midden stond met mijn MacBookie en mijn presentatie op maar liefst vier (4!) schermen tegelijk om mij heen te volgen was. Pretty fuckin’ cool als je het mij vraagt. Thanks voor de hook-up, Djoemila!

hier een grappig filmpje over hoe dat er ca. uit zag:
kleiner – Wi-Fi

Negativland

Copy, Cut-Up and Sample culture goes both ways nowadays. Judge for yourself.
This Unknown Pleasures shirt is already sold out at the Disney shop.

I am wondering what Peter (Pan) Saville thinks about this New Order?

Thanks to Hendrik-Jan Grievink for sharing.
More about this subject, go here!

Dit is Veenman

Een bedrijfsfilmpje wat ik in juni heb gemaakt met Oscar Langerak voor Veenman Drukkers. Voor een HD versie, hiero!

SALE! FOR PRINT SCREEN

Change_Poster_The

If you were either at the ‘Earth is smaller than thought’ or at the ‘Re: Amsterdam’ show (during Art Amsterdam) you might have seen my work ‘Homey Universalis on… order’. Now, since that thing’s waaaayyyyy too expensive for most people (not counting actual rich people), I had a limited edition (of 50) screen prints made (in a collaboration with photographer Pim Top and top notch screen printer Mike Leach) for you, the low budget crowd. Well, art business has been alright and now there are only ten (10!) hand numbered and signed copies left for sale. So, if you’re eager to get one, mail me – thru mail@rufusketting.com, or contact me on the Mode Neukers facebook page. They are sized 70 cm. x 100 cm. (about 28″ x 40″) and come down to an even € 50,- (fifty euros), 19% taxes and/or shipping excluded.

Find more of my stuff here

How to OLLY

coolposters

Olly Moss

George Carlin

We Own Rotterdam

worparty

Finding Neverland?

Saturday May 21st you can…
…@ the Vierhavenstraat 52.

The coolest website of Rotterdam is turning one. Yeah!

OLD2.0

oldsinne

OLD2.0
windowpainting (HuMobisten, 2011)
groupshow: ‘Eshu Etaeb’
Gallery Sinne, Helsinki, Finland
April 27th – May 22nd 2011

One of the things we find interesting about being in a digital surroundings (this society of ours), is that we can experience it as both digital and analog creatures. As soon as we turn digital, it seems all we care about is the future. ‘What’s going on tomorrow?’, ‘What are you going to do?’, ‘what and when is the new update?’, the rest is ‘memory’, only consulted when explicitly commanded to. When we are experiencing life as analog creatures however (when cycling, making love, walking, talking (although talking can also be a digital activity), joking around, sleeping) past, present and future are all to be experienced like a sort of ‘bowl of endless continuity’ going in all directions simultaneously.

with love,
HuMobisten (2011)