Ik kan het toch niet onbesproken laten eigenlijk. Zonder met deze site een soort Kassa’ige richting in te slaan, wil ik graag even oproepen tot een massaal misnoegen over het nieuwe ov-chipkaart beleid. Of nou ja ‘beleid’, zeg maar de door de overheid gesteunde patstelling waarin het Nederlandse openbaar vervoer ons, makke betaalschaapjes die weer eens iets belachelijks doorgedrukt zien worden waar ze NIETS aan kunnen doen, dwingt. Hoe zit het namelijk, indien je ov-chipkaart ‘leeg’ is, dat wil zeggen ‘er staat geen geld meer op’ dan moeten we diezelfde kaart opladen bij een metrostation. Indien je bijvoorbeeld nu eens niet bij een metrostation in de buurt woont, kan je dus niet met de tram naar datzelfde metrostation reizen op je ov-chipkaart, nee dán koop je een los kaartje (zoals hierboven afgebeeld) EN zo’n kaartje kost ons TWEE EURO VIJFTIG!? Nu is het mijn beurt om daar eens vijf gulden vijftig van te maken. Verder kan je met die kaart één uur reizen (net als met de één- en tweezônekaartjes van weleer) maar moet je toch nog elke keer in- en uitchecken (waar dat op slaat!?). Anyway, als je dat kaartje dan ook nog eens wilt gebruiken om een paar haltes MET DE METRO te reizen (niet heel ongewoon, dunkt me) kost zon kaartje zelf ZEVEN GULDEN ZEVENTIG oftwel drie fucking euro vijftig. Ik vind het (en dan woord heb ik nog nooit gebruikt, dus ik word ofwel een vervelend oud mannetje, of dit is echt te bizar voor woorden:) be-la-che-lijk! Uwe Majesteit, als u dit leest: verander dit terug!
Wat fijn dat sommige dingen soms ineens weer modieus zijn. Het ene moment vraag je je af ‘waar zijn de strakke joggingbroeken egenlijk gebleven?’ of ‘wat is er toch met de fat laces gebeurd?’, liggen ze prompt met bakken vol in elke winkel waar je maar naar binnen gaat. Ik durf bijvoorbeeld te wedden dat giletjes binnenkort (ca. herfst 2010) weer totaal JEVANHET zijn.
Zo ook dus met de bowtie, die ligt van de American Spulletjes (die er ook voor hebben gezorgd dat ze geen ‘strik’ meer heten, maar bowtie) tot in de Episode aan toe (deze is van de Episode). Ik heb de grootste gekocht die erbij zat vanwege mijn enorme ego, maar er zijn ook tonnen genuanceerdere strikjes. Ze doen me ook altijd aan het volgende denken:
America
Paul Simon
“Let us be lovers we’ll marry our fortunes together”
“I’ve got some real estate here in my bag”
So we bought a pack of cigarettes and Mrs. Wagner pies
And we walked off to look for America
“Kathy,” I said as we boarded a Greyhound in Pittsburgh
“Michigan seems like a dream to me now”
It took me four days to hitchhike from Saginaw
I’ve gone to look for America
Laughing on the bus
Playing games with the faces
She said the man in the gabardine suit was a spy
I said “Be careful his bowtie is really a camera”
“Toss me a cigarette, I think there’s one in my raincoat”
“We smoked the last one an hour ago”
So I looked at the scenery, she read her magazine
And the moon rose over an open field
“Kathy, I’m lost…” I said, though I knew she was sleeping
I’m empty and aching and I don’t know why
Counting the cars on the New Jersey Turnpike
They’ve all gone to look for America
All gone to look for America
All gone to look for America t bakken vol
Like we mentioned earlier, at the opening of BLURRR –a group show in Tent., featuring Renaissance Gyz– the HuMobisten did a performance called ‘We zijn weer boos!’ (We’re mad again!) about the fact that being angry becomes increasingly harder as we ourselves become more and more understanding. Maybe too much so even. Helped incredibly by Jeroen S. Rozendaal, we came up with the following:
Ik ben dus ziek (,maar toch aan het werk vanwege dingen die gewoon echt af moeten!) en da’s geen pretje. Je wordt de hele nacht wakker van niks. Je moet de hele tijd poepen, maar je kan dan niet. Je bent de hele tijd duizelig(!). Je kan niet tegen het geluid van TV en lezen is een soort tour de force… (Toch een Roald Dahltje eruit geknalt die minstens evenzeer de moeite waard was als de rest van zijn ouevre). In elk geval, nu ik hier toch weer zit te zwoegen in the old studio, heb ik ik dit geweldige oppeppertje van mijn goeie maat Cathelijne Beijn opgestuurd gekregen… Misschien alleen leuk voor mijzelf, maar ik vermoed toch van niet. Maar maak joe dat zelf even lekker uit:
Een tijdje geleden las ik in de SPITS, één of andere bijna-krant, dat het CDA een ‘keurmerk’ in glossy’s wil bij foto’s waarin modellen zijn gephotoshopped. Sabine Uitslag (u leest dat goed), een visueel bovengemiddeld aantrekkelijk CDA-lid der tweede kamer, zegt in dat artikel “Er hoeft echt geen photoshopwaarschuwing bij een weggewerkt pukkeltje, maar wel als benen met de computer 15 centimeter langer worden gemaakt of de cupmaat wordt veranderd van A naar D.” Maar wat nu als de cupmaat wordt veranderd van D naar A? En wat is eigenlijk ‘beter’? C, D, of A?
Het maakt natuurlijk allemaal geen bal uit wat je met een foto allemaal wel niet kan uithalen. HALLO MENSEN! doen jullie mee? er wordt aan foto’s gesjoemeld omdat HET NU EENMAAL KAN! Om diezelfde reden zijn er ook zgn. special effects in films en staat er niemand met lepra afgebeeld op het gezellige familiespel ‘Wie is het?’. De grote portretschilders zullen in hun dagen ook wel een en ander aan cellulitis, vetrollen, beginnende kaalheid en harige pukkels hebben weggelaten. U raadt het al, er is dus gewoon weer NIETS aan de hand! Krijg je natuurlijk als standaard tegenwerping dat meisjes geestesziek worden vanwege dat soort gephotoshop. NEEN! Meisjes kotsen eten uit omdat ze problemen hebben die voorbij een photoshopkeurmerk gaan. Ze worden thuis geslagen of verwaarloosd, ze vinden hun moeder stom of hun ouders zijn net met veel gezeik gescheiden of zo en daarna gaan ze zichzelf pas haten en wordt het heel vervelend… Dat verzin ik niet, dat is gewoon onderzocht. En dan nog iets; het zou ook leuk zijn als mensen (en daar reken ik kamerleden ook onder, hoe ver ze ook van de samenleving af mogen staan vanwege drukte op de zaak of gewoon plain nerderigheid), eenieder dus, een ander zijn of haar schoonheid gewoon zou gunnen zonder dat ze meteen zelf ook zo mooi zouden moeten zijn. Stel je toch eens voor: een land gevuld met magazine-mensen. Komt gelijk al die reclame niet meer aan!
