Category Archives: weemoed en verlangen

I never dreamed this would happen…

Who could have foreseen this… it’s beautiful and amazing (it’s even bigger than our website can handle!) and like every other thing Jimi did. Sorry for not posting for so long. It’s really really busy. I”ll be back soon with lots more on (amongst other things) my new piece showing at the Rotterdam Museum Night, Marcel Wiebenga’s super cool new weblog on music, love, life, politics and what have you. Bye bye!

RWD

firstdanceparadefrets

FFWD Dance Parade is dead!
This picture is taken on the first FFWD Dance Parade in 1997 by Frank Hanswijk. You see Woei, Merijn Cool, Cois, Vrekje, Den Haag, Perry and me, and some others in the back… Westside!!!

lijers zijn ’t!

ret_kaartje

Ik kan het toch niet onbesproken laten eigenlijk. Zonder met deze site een soort Kassa’ige richting in te slaan, wil ik graag even oproepen tot een massaal misnoegen over het nieuwe ov-chipkaart beleid. Of nou ja ‘beleid’, zeg maar de door de overheid gesteunde patstelling waarin het Nederlandse openbaar vervoer ons, makke betaalschaapjes die weer eens iets belachelijks doorgedrukt zien worden waar ze NIETS aan kunnen doen, dwingt. Hoe zit het namelijk, indien je ov-chipkaart ‘leeg’ is, dat wil zeggen ‘er staat geen geld meer op’ dan moeten we diezelfde kaart opladen bij een metrostation. Indien je bijvoorbeeld nu eens niet bij een metrostation in de buurt woont, kan je dus niet met de tram naar datzelfde metrostation reizen op je ov-chipkaart, nee dán koop je een los kaartje (zoals hierboven afgebeeld) EN zo’n kaartje kost ons TWEE EURO VIJFTIG!? Nu is het mijn beurt om daar eens vijf gulden vijftig van te maken. Verder kan je met die kaart één uur reizen (net als met de één- en tweezônekaartjes van weleer) maar moet je toch nog elke keer in- en uitchecken (waar dat op slaat!?). Anyway, als je dat kaartje dan ook nog eens wilt gebruiken om een paar haltes MET DE METRO te reizen (niet heel ongewoon, dunkt me) kost zon kaartje zelf ZEVEN GULDEN ZEVENTIG oftwel drie fucking euro vijftig. Ik vind het (en dan woord heb ik nog nooit gebruikt, dus ik word ofwel een vervelend oud mannetje, of dit is echt te bizar voor woorden:) be-la-che-lijk! Uwe Majesteit, als u dit leest: verander dit terug!

Whitelines (Don’t Don’t Do It)

Pics?

Stadsvisie 2040

stads450

The upcoming 6 months I will be in the dungeon. I will be working on a new research project. Really excited about this.. I will keep you posted about it..

Some Dutch:

Het onderzoek gaat (kort gezegd) over mijn persoonlijke (Rotterdamse) Stadsvisie 2040, als reactie op STADSVISIE ROTTERDAM – RUIMTELIJKE ONTWIKKELINGS-STRATEGIE 2030 van de Gemeente Rotterdam, aangezien ik de visie van de Gemeente Rotterdam niet groots en innoverend genoeg vind.

Ja, ik tel er dus 10 jaar boven op, ook vanwege 100 jaar na het bombardement. Dit onderzoek is kort gezegd dan ook een groot vervolg op Jan Hart.

In dit onderzoek kruip ik in de huid van architect, stedebouwkundige, kenniswerker, socioloog, econoom en what not.

oh was ik maar een vrouw…

sizzer_knits

My friend Marcel Wiebenga (AKA Het Baronnetje van de Dresselhuysstraat AKA De Urban Prins AKA Der Versucher AKA De Rotterdamse Bongo Koning AKA Marcel Alexander Wiebenga de Eerste AKA Marcel Guiding) lives and works in Amsterdam. Where he lives is not your business, where he works however could very well be. Sizzer is a company that makes audio and advertising meet. As a sort of music buff season’s greetings they collected a number of obscure Christmas carols and put ’m on an MP3 player. I knitted the background (following the strict orders of one art director coincidentally also named Marcel Wiebenga) and it turned out quite nice. Or, find out how that turned out yourself right here. I knitted it using a piece of adobe software which shall go nameless for licentional reasons. Hey, I might be the Homey Universalis, I’m not God. Or even Sas.

Olé, olé de VOC!

vocokoleole

Het kan zijn omdat ik zelf van 28 december (en daarom zo’n gave steenbok, het beste sterrenbeeld ter wer… euh, van het universum) ben, maar ik houd dus enorm van deze dichte slootjes en besneeuwde straten, daken en bomen. Dat trams niet of niet op tijd rijden is bijzaak. Wat je verder ook nooit ziet: Junks die met heel kleine hondjes in hun armen rondlopen, omdat ze te klein zijn om uitgelaten te worden in zo’n dik pak sneeuw. Maar de beste beleving was toch over de Noordsingel rijden in tram 8 (je moet op dit soort dagen pakken wat je pakken kan) met Bach’s Kunst der Fuge op m’n iPod en langs die lage winterzon met dichtgeknepen ogen kijken naar de prachtigste chinese, braziliaanse en surinaamse schoonheden die bibberend als natgeregende musjes om me heen zaten en onder Johann Sebastian’s soundtrack veranderden in exotische vazen, Carmen Miranda-hoofddeksels en wilde, maar toch serene lotustuinen tentoongesteld in de boerderij van boer Bertje. U merkt het al, net als Jackie Treehorn; I treat objects like women, man… ho ho ho! Merry Christmas!!!

bewonderaar

latenweweersamenzijnvannacht

Ramses is dood. Lang leve Ramses!

Ik ben fan van zo’n beetje alles wat Ramses heeft gemaakt, maar het allermooiste is een duet met Liesbeth List dat ‘Laten we (weer) samen zijn vannacht’ heet (en volgens mij een nogal intiem tipje van hun ‘nooit geconsumeerde liefde’-sluier oplicht). Het bestaat in verschillende uitvoeringen, waarvan de een wat beter dan de ander. Maar de mooiste is die met slechts een piano ter ondersteuning. Jeetje Ramses, wat ben je toch goed en ik hield echt van je. Wat zeg ik, ik hou nog steeds van je.

Hier een stukje over hoe ik ’em wel eens heb zien zitten en er van begon te zweten in Hard/hoofd (door Mees).

Ramses Shaffy
Laten we samen zijn vannacht

(Liesbeth in italics)

Heb je een ander die ’t beter doet dan ik?
Heb je een ander die je meer kan laten lachen?
Herinner je de zaligheden van de eerste tijd?

Ja, maar de spijt ligt nog zo vers naast het verwijt
Heb je een ander die je vrijer laat dan ik?

M’n vrijheid neem ik in m’n eigen hand
De vraag of ik verdroog of ik verbrand
Heb je een ander die je meer omvouwt dan ik?

Ik bepaal nu zelf m’n daden en m’n gangen
En ’t wachten in de nachten is voorbij
M’n verlangen is mijn geheim, ik krop niets op zodat ik stik
Is er een ander die je beter kent dan ik?

Ik ben in elk geval bevrijd van schuld
Ik hoef niet meer in dank m’n hoofd te buigen
Voor ’t geduld en voor ’t vergeven van ons onvolledig leven
Ik ben bevrijd van jouw beschuldigende blik
Is er een ander die je nodig heeft zoals ik?

Nee, ik heb niemand toegelaten

Ik heb al zolang met je willen praten
Ik ben alleen, ik heb alleen aan jou gedacht

Is er dan nog iets dat je verwacht?

Laten we weer samen zijn vannacht

Ben je dan niet bang voor de morgen, voor later?
Ben je dan niet bang voor de kater?

Laten we weer samen zijn vannacht

Ben je op onze schroom en onze angst bedacht?

Laten we weer samen zijn vannacht…

Laten we weer samen zijn vannacht…

Laten we weer samen zijn vannacht…

oh, en…

…ik heb een bowtie (een strik)!

bow tie

Wat fijn dat sommige dingen soms ineens weer modieus zijn. Het ene moment vraag je je af ‘waar zijn de strakke joggingbroeken egenlijk gebleven?’ of ‘wat is er toch met de fat laces gebeurd?’, liggen ze prompt met bakken vol in elke winkel waar je maar naar binnen gaat. Ik durf bijvoorbeeld te wedden dat giletjes binnenkort (ca. herfst 2010) weer totaal JEVANHET zijn.

Zo ook dus met de bowtie, die ligt van de American Spulletjes (die er ook voor hebben gezorgd dat ze geen ‘strik’ meer heten, maar bowtie) tot in de Episode aan toe (deze is van de Episode). Ik heb de grootste gekocht die erbij zat vanwege mijn enorme ego, maar er zijn ook tonnen genuanceerdere strikjes. Ze doen me ook altijd aan het volgende denken:

America
Paul Simon

“Let us be lovers we’ll marry our fortunes together”
“I’ve got some real estate here in my bag”
So we bought a pack of cigarettes and Mrs. Wagner pies
And we walked off to look for America

“Kathy,” I said as we boarded a Greyhound in Pittsburgh
“Michigan seems like a dream to me now”
It took me four days to hitchhike from Saginaw
I’ve gone to look for America

Laughing on the bus
Playing games with the faces
She said the man in the gabardine suit was a spy
I said “Be careful his bowtie is really a camera”

“Toss me a cigarette, I think there’s one in my raincoat”
“We smoked the last one an hour ago”
So I looked at the scenery, she read her magazine
And the moon rose over an open field

“Kathy, I’m lost…” I said, though I knew she was sleeping
I’m empty and aching and I don’t know why
Counting the cars on the New Jersey Turnpike
They’ve all gone to look for America
All gone to look for America
All gone to look for America t bakken vol

all I want for christmas is you

WinterWonderland

Het wintert, Joepie! ijsbloemen op de ruiten, kachels die niks lijken uit te halen, snert, handen die niet op je stuur kunnen zonder dat je de mouwen van je (wollen) trui er een beetje hebt tussengefrommelt, ’s ochtends draai je je nog eens lekker om, etc.: ik hou ervan. Waar ik ook ONTZETTEND veel van houd is de zgn. ‘kerstgezelligheid’. Man, ik vind het zo fijn! Misschien heeft het iets te maken met dat in de aanloop naar de kerst iedereen ineens ruiterlijk toegeeft dat gezelligheid niet van je stemming of instelling, maar van je hoeveelheid frutsels, dennetakken, gebreide truien en lampjes afhangt… Over gezelligheid gesproken: ik draai op een wel heel gezellig Kerst-feestje en wel het kerstfeestje van de Cheer-Up Club! (met Made in June, Marick&Mathilde en ik dacht ook Kaus&Kosa… althans, dat zou leuk zijn!) in de Unie.

Verder houd ik ook ontzettend van Sinterklaas. Als je er ook van houdt, doe je er goed aan aanstaande donderdag naar Ernest van der Kwast’s De Unie Late Night te komen, ik heb me laten vertellen dattie daar zeker aanwezig zal zijn bovendien is het sowieso altijd een erg leuke avond. (Oók al in de Unie, wat gebeurt daar toch een boel leuks.)

Jullie is in elk geval weer op de hoogte van mijn aanstaande performances.